سیستم قرعه کشی برای حمایت مالی از والدین، ​​پدربزرگ و مادربزرگ، از ۱۳ اکتبر

دولت فدرال کانادا درصدد است که مجددا برای برنامه حمایت مالی والدین کانادا ، سیستم جنجالی و بحث برانگیز قرعه کشی را راه اندازی کند.
مارکو مندیچینو، وزیر مهاجرت کانادا، در رابطه با جزئیات برنامه حمایت مالی والدین و پدربزرگ و مادربزرگ‌ها گفت: «این برنامه از ۱۳ اکتبر به مدت سه هفته باز می‌شود و افراد می‌توانند فرم‌های آنلاین را برای دعوت از بستگانشان به کانادا پر کنند. این برنامه به دلیل شیوع کرونا به حالت تعلیق درآمده بود».

پس از پایان دوره سه هفته‌ای وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا «IRCC» با روش قرعه و تصادفی از بین درخواست کنندگان تعدادی را انتخاب و برای ارسال برنامه‌هایشان دعوت می‌کند.

افراد منتخب ۶۰ روز فرصت دارند تا درخواست‌های خود را ارسال کنند. به طور معمول ارسال درخواست برای ۲۰ هزار مورد امکان پذیر است، اما امسال به دلیل تعلیق ناشی از کووید۱۹، ده هزار مورد و سال ۲۰۲۱، امکان ۳۰ هزار مورد وجود دارد.

مندیچینو تصریح کرد : «ما فکر می‌کنیم که این عادلانه ترین شیوه برای مدیریت تقاضا و دعوت از علاقمندان است. ما می‌دانیم که سال گذشته تقاضای زیادی وجود داشت و برخی از افراد نیز از فرایند کار ناراضی بودند، بنابراین می‌خواستیم تا آنجا که ممکن است شرایط برابری برای همه ایجاد کنیم».

سیستم «first-come, first-served» یا اولین نفر، اولین سرویس

سال گذشته دولت لیبرال پس از کنار گذاشتن سیستم بحث برانگیز قرعه کشی به سمت سیستم اولین نفر، اولین سرویس «first-come, first-served» تغییر جهت داد.

اما این رویکرد موجب ناامیدی و خشم ده‌ها هزار نفر شد که نتوانسته بودند به سرعت به فرم‌ها دسترسی پیدا کنند.

برخی گفتند که سرعت ثبت پرونده‌ها حق کسانی مانند معلولین، کم سوادها و یا کسانی که به اینترنت دسترسی ندارند را ضایع کرد.

سیستم قرعه کشی نیز بحث برانگیز بوده است، منتقدان این روش معتقدند که این روش اساسا با زندگی مردم بازی می‌کند.

روند قرعه کشی در سال ۲۰۱۸ جایگزین سیستم اولین نفر، اولین سرویس «first-come, first-served» شد ولی باز هم مورد استقبال مردم قرار نگرفت، زیرا منجر به یک هجوم دیوانه وار در هر ژانویه می‌شد. با افرادی که یک شب پشت در مراکز پردازش صف می‌کشیدند یا به با پرداخت پول، کسی را جای خودشان قرار می‌دادند که در صف بایستند و برنامه‌های تهیه شده را به مشاوران یا وکلا تحویل دهند.

«ویزای فوق العاده» گزینه دیگر

مندیچینو با بیان اینکه دولت برای بهبود سیستم در جستجوی راهکاری جدیدی است، بیان کرد: «شهروندان کانادایی و کسانی که اقامت دائم دارند نیز می‌توانند والدین و مادربزرگ‌ و پدربزرگ‌های خود را همزمان با «ویزای فوق العاده» حداکثر تا دو سال به کانادا بیاورند، که ورودهای متعدد را تا ۱۰ سال امکان پذیر می‌کند.

بر اساس آن برنامه، متقاضیان نیاز به ارائه بیمه پزشکی خصوصی و حمایت مالی دارند. در طی شیوع بیماری همه گیر، پیش بینی می‌شود متقاضیان ملزم به رعایت محدودیت‌های سفر ناشی از کووید۱۹ بوده و از دستورالعمل‌های بهداشت عمومی پیروی کنند.

راکل دانچو، نماینده محافظه کار و منتقد مهاجرت نیز در این رابطه اظهار داشت که لیبرال‌ها شیوع بیماری همه گیر را مسئول تاخیر در اجرای برنامه‌هایی می‌دانند که طی دو سال گذشته موجب ناکامی مردم شده است.

وی افزود: «جاستین ترودو نتوانسته است روند مهاجرت عادلانه و دلسوزانه‌ای را برای کسانی که امیدوارند کانادا را خانه خود بدانند تضمین کند. صادقانه بگویم، این غیرقابل قبول است و شایسته مهاجران نیست».

جنی کوان، نماینده حزب نئو دموکرات و منتقد دیگر امور مهاجرت، وضعیت فعلی را «باورنکردنی»خواند و گفت: «دولت پس از ماه‌ها تاخیر، تصمیم گرفته است به سیستم ناموفق قرعه کشی برگردد».

وی افزود: «این کار قطعا وضعیت را از قبل بهتر نمی‌کند و عقب گردی شرم آور است».

کوان: پیوستن خانواده‌ها نباید «شانسی» باشد

کوان گفت که اینکه برنامه حمایت مالی والدین و پدربزرگ و مادربزرگ‌ها تنها جریان مهاجرت بر اساس قرعه کشی باشد اشتباه است.

وی افزود: «دیدار مجدد با عزیزان، نباید منوط به شانس قرعه کشی باشد».

ویشنو کاگینکار به عنوان مقیم دائم، در سال ۲۰۰۹ وارد کانادا شد و کار خود را برای یافتن شغل، خرید خانه و استقرار در فرهنگ جدید با برنامه حمایت مالی والدین کانادا و آوردن پدر و مادرش از هند آغاز کرد.